Die Sterrereis van Klein Muis

Klein Muis was nie sommer enige muis nie. Sy pels was sag en grys, en sy oë het soos blink klippies in die maanlig geskyn. Maar wat hom regtig spesiaal gemaak het, was sy groot droom—hy wou die sterre aanraak.

Elke aand, wanneer die ander muise in hul neste gekruip het, het Klein Muis op ’n klip gesit en na die naghemel gestaar. “Hoe wonderlik moet dit wees om tussen die sterre te sweef!” het hy gedroom.

Een aand, terwyl hy op sy klip gesit het, het ’n sagte fluistering deur die lug gekom. “Pssst, Klein Muis,” het ’n stem gesê.

Hy het omgekyk en tot sy verbasing ’n glinsterende vuurvliegie gesien. Sy liggie het sag gepols soos ’n sterretjie wat asemhaal.

“Ek is Flikkie,” het die vuurvliegie geglimlag. “Wil jy regtig die sterre van naby af sien?”

Klein Muis se ore het gespit. “O ja, baie graag!” het hy geantwoord.

Flikkie het om hom begin sirkel, en skielik het hulle albei ligter en ligter gevoel, tot hulle in die lug opgestyg het!

Hoër en hoër het hulle gesweef, verby die bome, verby die wolke, tot die naghemel soos ’n sagte kombers om hulle gelê het. Die sterre het helder om hulle begin flonker, en Klein Muis kon skaars sy asem kry.

“Dis asemrowend!” het hy gefluister terwyl hy sy pootjie uitsteek om een van die sterre te raak. Dit was warm en sag, amper soos ’n vonkelende droom.

Hy het tussen die sterre gespeel, en self op ’n stukkie komeet gery

“Tyd om huis toe te gaan!” het Flikkie gesê. 

Met ’n laaste draai deur die sterrehemel het hulle stadig terug na die aarde gesweef. Toe Klein Muis weer op sy klip land, was hy nog vol sterre-glimlaggies.

Hy het sy pootjies gerek en ’n groot gaap gegee. “Dankie, Flikkie. Dit was die mooiste avontuur van my lewe!”

Die vuurvliegie het sag geglimlag. “Jy kan altyd weer droom, Klein Muis. Die sterre sal altyd hier wees.”

Met daardie gedagte het Klein Muis in sy nes in gekruip, sy ogies toe gemaak en begin droom van sterre en nog avonture wat voorlê.

Einde. ✨🐭🌙