Die Glinstermeerminnetjie

In die blou, helder waters van die see het daar ‘n klein meerminnetjie met die naam Lira gewoon. Haar sterreblou sterretjie het helder aan haar haarkroon geskyn, en dit het haar altyd gehelp om die donker waterdye te verlig. Maar een dag, toe sy hard speel in die golwe, het die sterretjie weggerol en in die diep water verdwyn.

“Waar is my sterretjie?” het Lira huilend gevra, haar oë vol trane. “Ek kan nie sonder dit wees nie!”

Lira het die water na die diepste, donkerste hoeke van die see deursoek. “Ek moet dit kry,” het sy vir haarself gesê, haar vinne vinnig beweeg in die koue, donker dieptes. Maar hoe hard sy ook al soek het, die sterretjie was nêrens te vind nie.

Terwyl sy moedeloos deur die donker water geswem het, het sy ‘n ou, wys seekatvis ontmoet. “Waarom lyk jy so hartseer, kleinding?” het die seekatvis vraend gevra.

“My sterretjie is weg!” het Lira antwoord, haar stem breek. “Ek het dit nodig om te skyn.”

Die seekatvis het sag geglimlag. “Maar, my liewe meerminnetjie, jy het alles wat jy nodig het om te skyn alreeds in jou.”

“Ek het nie,” het Lira gesê, “as ek nie my sterretjie het nie, sal ek nie kan glinster nie.”

Die seekatvis het haar met sy lang arms omhels. “Kyk binne-in jou hart, Lira. Die ware lig kom nie van ‘n sterretjie nie, maar van die liefde, moed, en vreugde wat jy in jouself het.”

Lira het die seekatvis se woorde na haar hart geneem en het begin dink. “Ek het dalk iets wat ek nie eers geweet het nie,” het sy aan haarself gedink.

Op daardie oomblik het sy haarself stadig in die water laat draai en haar oë gesluit. Sy het diep asemgehaal en haar gedagtes na die mooi dinge in haar lewe gebring—haar vriendelike vriende, die sagte golwe, en die helder maan wat elke aand haar pad verlig.

Toe het sy ‘n sagte lig binne-in haarself begin voel, soos die son wat deur die wolke breek. “Ek het nie die sterretjie nodig nie,” het sy besef. “Ek het die lig in my hart.”

Lira het haarself vol vertroue in die water geswem. Haar vinne het vinniger geword, en haar hele liggaam het begin skyn, nie van die sterretjie nie, maar van die liefde en vreugde wat sy in haarself ontdek het.

“Ek het alles wat ek nodig het om die wêreld te verlig,” het Lira gesê, haar glimlag helderder as ooit.

En so het die Glinstermeerminnetjie besef dat ware lig nie van buite kom nie, maar van binne, en sy het die wêreld rondom haar verlig—sonder haar sterretjie.

Einde. ✨🐚